Ga naar de content van deze pagina.

Omschrijving

U mag een overledene vanuit het buitenland naar Nederland vervoeren of vanuit Nederland naar het buitenland. U heeft daarvoor een overlijdensakte nodig. Daarnaast heeft u ook een laissez-passer of een verlof tot begraving of verbranding nodig. Een laissez-passer is een vervoersbewijs voor een overledene naar een ander land.

Bij binnenkomst in Nederland moet u deze documenten aan de douane tonen.

Wat moet ik doen?

Om vervoer van een stoffelijk overschot aan te vragen, heeft u nodig:

  • een medische verklaring van een dokter of lijkschouwer
  • een bewijs van natuurlijke dood of een verklaring van de officier van justitie

Overleden in het buitenland en doodverklaring

Net als in Nederland, moet in vrijwel ieder land een arts de persoon officieel doodverklaren. Zeker in Westerse landen is dit proces vergelijkbaar met dat in Nederland. Bij de doodverklaring stelt de schouwarts onder andere vast of de dood natuurlijk of niet-natuurlijk was. Onder niet-natuurlijk wordt verstaan: een overlijden als gevolg van een ongeluk of misdrijf.

Bij een niet-natuurlijke dood vindt er vrijwel altijd een autopsie plaats, waarbij het lichaam door een patholoog wordt onderzocht. Dit kan in het betreffende land plaatsvinden, maar soms ook in Nederland. Het is verstandig om de verzekeraar van de overledene zo snel mogelijk te raadplegen. De verzekeraar kan de nabestaanden vertellen of de kosten hiervoor gedekt worden en helpen met de repatriëring van het lichaam.

Aangifte van overlijden en laissez-passer

De aangifte van overlijden wordt in eerste instantie in de buitenlandse gemeente waar de persoon is overleden gedaan. Wanneer deze aangifte is verwerkt, kan de overlijdensakte worden opgevraagd. Meestal wordt de overlijdensakte samen met het lichaam mee naar Nederland gebracht. Ook geven lokale instanties een zogenaamde laissez-passer af. Dit is een document dat de nabestaanden toestemming geeft om het lichaam van de overledene naar Nederland te vervoeren.

Het kan in enkele gevallen voorkomen dat lokale autoriteiten dit document niet willen of kunnen afgeven. In dat geval kan de Nederlandse ambassade in het betreffende land hierbij bemiddelen. Voordat de Nederlandse ambassade bemiddeld, moeten de nabestaanden al aantoonbaar voorbereidingen getroffen hebben voor het vervoer van het lichaam naar Nederland. Ook een uittreksel uit het overlijdensregister en doktersverklaring is hiervoor nodig.

Met de overlijdensakte uit het buitenland kan vervolgens ook aangifte gedaan worden in Nederland. Deze aangifte moet in Nederland plaatsvinden bij de gemeente waarin de overledene woonachtig was. Vanaf dit moment volgt het proces de gebruikelijke route tot de uitvaart.

Regelen repatriëring

Het vervoer van de overledene terug naar Nederland wordt repatriëring genoemd. Repatriëring is duur, zeker vanuit afgelegen gebieden in het buitenland. De meeste Nederlanders zijn echter met een reisverzekering verzekerd voor de kosten van repatriëring. Repatriëring mag pas plaatsvinden na de overlijdensaangifte in het land van overlijden. Ook eventuele onderzoeken naar de doodsoorzaak moeten volledig afgerond zijn. Repatriëring is mede hierom een proces dat veel tijd in beslag kan nemen.

Meer informatie is ook te vinden op de website van de Rijksoverheid.

Hoe werkt het?

Bij het vervoer van een stoffelijk overschot gelden onder andere de volgende voorwaarden:

  • U moet een overlijdensakte tonen.
  • U heeft een laissez-passer nodig. Voor vervoer binnen de Benelux heeft u alleen een verlof tot begraving of verbranding nodig. 
  • In alle andere gevallen waarbij een lichaam van Nederland naar het buitenland wordt vervoerd of omgekeerd, moet bij het lichaam een door de bevoegde autoriteit afgegeven verklaring aanwezig zijn. 
  • U vervoert het lichaam in een waterdichte kist.

Contactgegevens

U vraagt de overlijdensakte en de laissez-passer aan bij de gemeente waarin de persoon overleden is. Dit is de gemeente waar de melding van overlijden is gedaan.

Voor vervoer binnen de Benelux vraagt u een verlof tot begraving of verbranding aan bij de gemeente waar de persoon overleden is.

Wet en regelgeving